Sunday, October 26, 2008

ကြးဘာမန္ သွ္လိက္မန္ ပႛဲဍဳင္၀ွတ္၀ုင္





မတ္သာင္ (၀ွတ္၀ုင္)။ ။ ကြးဘာမန္ဂမႜဳိင္ တုိန္လ၀္ဘာမန္ ဗႝတ္မြဲကၛင္တုဲ ပႛဲစၞတ္တၝဲ ၁၀၊ ၂၆၊ ၂၀၀၈ ၀ြံ ေကႜာန္ဗဒွ္ဏာ ေပဵသြဟ္လိက္မြဲ ပႛဲဘာဗုဒၶဘာသာမန္ ဍဳင္၀ွတ္၀ုင္ တြဳဪရးေအန္ဒှယ်ာဏာေရာင္ ဂြံပ႐ိုင္ရ။ ပႛဲေပဵသြဟ္လိက္၀ြံ ကြးဘာမန္ဂမႜဳိင္ သီု(၉)တန္ လုပ္သွ္တုဲ ႏြံလၞိဟ္(၇၈)တႜရ။ သြက္ကြးဘာဂမႜဳိင္ ေသၢာံသွ္လိက္ ဗြဲတသိုက္ညိဂးတုဲ ဂေကာံမိမအၥာဘာတံေလ၀္ ပဂ႐ုရံင္စံင္မင္မြဲကဪု ဗြဲမၵးရးကီုရ။

ပႛဲသႝာံပညာ၂၀၀၈၀ြံ ဒွ္သႝာံမဆတ္စုတ္လ၀္ဘာသာ၀င္မြဲက႑တုဲ ပႛဲတန္ေဇႝာ္အိုတ္ တန္သတၱမဂွ္ ရပ္လ၀္လိက္သႜပတ္ေၾတံၾတဟ္ေကုာံလိက္၀င္ၾကက္၀င္မန္ရ။ ပႛဲပုစၧာတန္သတၱမဂွ္ ႏူဘာသာအဂၤလိက္ကႜာဲဘာသာမန္ေလ၀္ ပါလုပ္မြဲပုစၧာတုဲ ဒွ္ျပ၀မစမ္႓တ္ဍာ္ဒေက၀္ကဆံင္လိက္ပတ္မန္ေပင္ေပင္ေရာင္ ညးဂမႜဳိင္ ညာတ္တၜရ။ ပႛဲတန္ဂွ္ပႜန္ သၞာန္လ၀္ပုစၧာလက္ႀကၜအိုတ္ ဟိုတ္မန္ဂြံက်ဍဳင္ရ။ စပ္ကုဪပုစၧာ၀ြံတုဲ ပႛဲကာလနာဲမတ္သာင္ခႛံက္ရံင္ေကာန္ကြးဘာတန္သတၱမဂမႜဳိင္ဂွ္ "ဗညာဒလကုဪတႜဗာန္ ေဗႜတ္သီု႓ါရ။ တႜသၨင္ဂွ္ ပၞင္၀င္နန္၊ တႜေကႜ၀္ဂွ္ ပၞင္တႜညး၊ တႜက်ိန္ဂွ္ ပၞင္ရးဍဳင္ကြာန္၊ တႜဗာန္ဂွ္ သၠဳိပ္ပႝာန္ေသင္ဟာ။ ကႛဳိပ္သၠိဳပ္တံဏံ တာလ်ိဳင္ဟြံေျပတုဲ ဒးက်ပႝာန္။ တႜဗာန္ဟြံမြဲေလ၀္ အဲမံင္ဂြံ လစြံစိုတ္တႜညးဗညာဒလသာ္ဏံ ပၞာညံင္ေဗႜတ္ကႛင္ကီု အဲဟြံမြဲေတွ္ မင္ဗုဪမံင္ ဂးတုဲ ညးမတိတ္အာႏူတာလ်ဳိင္တႜဗာန္ေလ၀္ ေဗႜတ္ဂိကီုတုပ္" သာ္၀ြံ ဟုီလၜထ႟းရ။

ဂကူမန္ညးမေဖ်ံသၨဳိင္ ပႛဲကၞိန္ဍဳင္အေမရိကာန္၀ြံ ဟိုတ္ႏူမၵးတတ္ထပၚကႜဳင္ဘ၀ မကႛန္ျဂက္ႏူပယ်ဳဪ ဟြံဂြံဆုဪကႜဳင္အၥာဘာမန္တုဲ ညးလၝဳဪ ဂြံေကာန္ဂြံေကာန္စၜေလ၀္ ဟြံတီလိက္မန္ဏီ ႏြံတၜရ။ ပႛဲသႝာံ၀ြံ ကြးဘာတန္ေၟာံမႝိဟ္ဂမႜဳိင္ ဗြဲမဂႜဳိင္ ကႜဳင္ဘာမန္အၾကာေကာန္အၾကာေကာန္စၜဂွ္ ဂြံဆုဪေကတ္ဂွ္ေလ၀္ ဒွ္မၝဳဪက်ာ္ႀသှ ဗြဲမေလာန္ရ။ အၥာဘာတန္ေၟာံမႝိဟ္ဂွ္ ဒွ္နာဲ၀င္တၞးတုဲ ေစတႝာညးေလ၀္သႜဳင္ၿပဲ နဲကဲလိက္မန္ညးေလ၀္ စိုပ္တ႐ဲေကြံရ။

တန္ေဍာတ္အိုတ္တန္ပါင္တိုက္ဂွ္ ကႜဳင္သွ္လိက္ဗႝတ္(၉)တုဲ ပႛဲကုဪလာဘ္ေတၞင္ပဒုတတံဂွ္ ဒးပႜံင္ဂႜဳိင္ကုဪ၀ါ ေသၢာံတီသြဟ္ရ။

သတၱာဟဂတေတံမၢး လေလာင္တရးစရင္အံင္တုဲ ႓ါသတၱာဟပႜန္ ပႛဲစၞတ္တၝဲ ၁၁-၀၉-၀၈ ေတံမၢး ကုဪလာဘ္ပၱဳိန္ဂုဏ္စရာဲကုကြးဘာမန္ဂမႜဳိင္ေရာင္ မတ္သာင္ဂြံပ႐ုိင္ရ။

Monday, September 8, 2008

အာဆုဪဂဗကုဪ Keith Luce မဒွ္ေကာန္ရုင္ Richard G. Lugar အမာတ္သၝိစုလတ္ထ၀္လၱဴ

မတ္သာင္ ေသပ္ေတမ္ပါ ၆
နာဲမတ္သာင္ ဂြံအေခါင္အာဆုဪဂဗကုေကာန္႐ုင္ Sen Richard G. Lugar မႝဳံယၞဳ Keith Luce ပႛဲကုဪရုင္ဆက္ေစႜာံညးဍဳင္ကြာန္ ေဂ်ပ္၀ွာေသန္ပလိုတ္ ဍဳင္၀ွတ္၀ုင္ရ။ ပႛဲေပဵဆုဪဂဗဂွ္ နာဲမတ္သာင္ ပၱဳိန္ထ႟းဏာေကင္ကာဍဳင္မန္ေကုာံေကာန္ဂကူမန္ဂမႜဳိင္ရ။

ကိစၥသြံရာန္မႝိဟ္ကီု၊ ကိစၥဗၞာတံဃရတ္ညးဍဳင္ကြာန္တံကီု၊ ကိစၥေဗာ္ဍဳင္မန္တၞိညိညကီု ပၱဳိန္ထ႟းဏာရ။ Sen Richard G. Lugar ၀ြံ ဒွ္ညးမေဖ်ံေလၞတ္ဍဳင္သအာင္တုဲ ေသၢာံဆုဪကုညးမြဲ၀ါမၢး ခိုဟ္ဂႜိဳင္ရ။ သႝာံအာေတွ္ ေသၢာံအာဆုဪကုညးမြဲ၀ါတုဲ ဂုဏ္ဖုဪႏြံကႜဳင္ရ။ ဗြဲေတၞင္ အာရုီညးးတံ စုိပ္အာလပၚမန္မေလယွာဂမႜဳိင္တုဲ အလုဪဇကု Keith Luce အာလၝတ္လ၀္ဍဳင္မေလယွာ ဆုဪဂဗလ၀္ကုဪဂကူမန္ေကုာံဂကူတႝဟ္သအာင္ဂမႜဳိင္ဂွ္ ညးဟီုလၜထ႟းရ။ ...

Monday, June 30, 2008

The Dangers of Chinese Power (Humour)


_ by Yebaw Day

China is on its way to becoming a World-Class Super Power Nation and the 8-8-08 Olympics is one of the many ways it is showing off. As downtrodden people from Burma, we need to be aware of the dangers of living next to this awakening Super Giant.

Below is a rewritten version of a translation of an article about how some reporter had the chance to dine in on boiled human baby soup. First the translation will be presented and then a brief discussion will follow.

Retranslated: _

“There is a trend in Kwang Dong Province of eating human baby herbal soup in order to increase sexual power and improve health. It costs 4000 Chinese yuan (about US $580) but a factory manager, 62 years old, swears it is worth it. It is made by eight hours of steaming and boiling the baby with expensive herbs and chicken and he eats it frequently as a customer in this particular restaurant. He pointed to his second wife, only 19 years old, and claims it is such a potent aphrodisiac they are able to have sex every day.

chn.jpg

Boiled Baby in Herbs & Chicken

“The Baby Soup is called in the local jargon ‘Spare Rib Soup’ and is not available on a daily basis. The reporter who originally wrote the article in Chinese said that he had to wait a couple of weeks until a baby was available. A couple who had two daughters already had a third pregnancy which they aborted when they found out at 5 months it was again a girl. So they contacted the restaurant and sold their aborted daughter. Babies which are close to term (i.e. 9 months) cost 2,000 yuan (about US$ 290) The ones that are aborted earlier only cost a few hundred yuan (100 yuan is US 14.50) Just buying the placenta alone also costs a couple of hundred yuan (about US$ 30)

The reporter commented that the reason for this state of affairs is because: _

  1. Chinese people pay too much attention to their health.

  2. The government introduced the one-child-per-family policy.

That is to say, most couples prefer to have boys so couples who have female babies abort them and health faddists buy them for their sexual and general health.

—end of the retranslation—

Brief Discussion

Did you have a feeling of nausea, or did you actually vomit looking at the pictures and reading the article? Did you have a sense of evil, an unspeakable feeling of horror, not only for the poor baby, but also for the selling couples, customers, and the reporter himself who overdid himself in being so “objective” in the face of such revulsive abomination? Notice how he ends with just two objective reasons: too much health-consciousness and too much one-baby-per-family government policy. He fails to talk about the utter callousness with which a girl-baby’s life is bought, sold, and eaten. He fails to condemn this unimaginable barbarism of a so-called Modern China.

What does this have in ramifications for our Freedom Struggle in Burma? China is hell-bent on conquering Burma but doing it very discretely through its puppet generals Than Shwe and the rest of the SPDC. 75 year-old Than Shwe himself is a cannibal who has eaten the body of a holy monk just to obtain superpowers, committing a multiple sacrilege, just like the 62 year-old factory manager aforementioned.

It means that Burma, already corrupted to the gutter level by SPDC, will sink even lower than the gutter when it is totally under the heel of the Chinese Neocolonial Power. We who used to bemoan the British Colonial Power, now behold the infinitely more horrible combined threat of the SPDC-plus-Chinese Masters. By observing how China has frequently supported SPDC no matter how criminally it has acted, we know how much, as a nation, China is willing to do to achieve power. Possessing the natural resources of Burma, and securing the passage through Burma to the Indian Ocean is a necessary step towards becoming a World Power, becoming a two-ocean naval power, just like the United States. So on a national level, China is willing to ignore the tortures and deaths of millions of people in Burma and elsewhere. We already knew that. Now, in this article, you know how, on an individual Chinese level, how unscrupulous a man can get in his quest for personal and sexual power. That is the Danger of Chinese Power. Individually, and then multiplied a billion times, nationally.

See how worthless human life is in China. See how worthless human life is in Burma.

Put the two dictatorships together and what do we get? Utter and absolute worthlessness.

I know this article is sickening. The photographs are disgusting. But instead of surfing away and forgetting all about this article, remember it. Let it sear into your brain that this, and worse than this, will happen (as if it has not already happened) in Burma. And then say to yourself, NO. NO-NO! I won’t let it happen. We won’t let it happen.

So let the horror motivate us; use the negative energy and turn it into positive energy to fight for Freedom in Burma. Fight against Chinese Domination of Burma. Fight against SPDC, Sinister Puppet Dictatorship of China. Remember 8-8-88, 26-9-07, and 3-5-08!

Burma Digest

...

Friday, June 13, 2008

History of Syriam (9)

ငဇဂၤါေဆြသားမ်ဳိးသားကိုလည္း၊ တဘရင္းသို႔ ပို႔ထားေလသည္။ ငဇဂၤါသမက္ပုတၱဗညားဒလည္း၊ ဗညားႏြယ္ယအမ်ဳိး ေ႐ႊပန္းပန္ကြန္သၼီစုတို႔ကိုလည္း သိမ္းယူေတာ္မူ၍၊ အိႏၵသမန္းကို ေသြးေသာက္ႀကီး ခန္႔ေတာ္မူၿပီးလွ်င္၊ ေ႐ႊပန္းပန္ဘြ႕ဲေတာ္မူသည္။ သကၠရာဇ္ ၉၉၀ ျပည့္တြင္၊ ဟံသာ၀တီအေနာက္ဘက္၊ တဲနန္းေတာ္မွာ စံေတာ္မူသည္တြင္၊ သားေတာ္မင္းရဲဒိပၸ လုပ္ၾကံ၍၊ အနိစၥေရာက္ေတာ္မူသည္။ ခမည္းေတာ္အရိပ္အရာကို မင္းရဲဒိပၸစိုးအုပ္၍၊ ဘေထြးေတာ္ႏွစ္ပါးကို သစၥာတိုက္ေစသည္တြင္၊ သစၥာကို မခံ၊ ရွမ္းျပည္ယြန္းျပည္တြင္ ရွိသည့္၊ ဆင္းလုံးျမင္းရင္းအေျမာက္ေသနတ္၊ သူရဲသူခက္၊ ရဲမက္လက္နက္ကိုင္တို႔ကို အကုန္အစင္သိမ္း၍ အင္း၀သို႔ ခ်ီေတာ္မူသည္။ အင္း၀သို႔ ေရာက္လွ်င္၊ မင္းရဲဒိပၸက ထားသည္ၿမိဳ႕ေစာင့္ၿမိဳ႕ေန မိုးေကာင္းေစာ္ဘြား၊ မႈိင္းလုံးမႈိင္းသတ္၊ မင္းသားေတာင္ၫုိ၊ ၀ရသီဟ၊ အဘယဂါမဏိတို႔ကို သုတ္သင္ရွင္းလင္း၍၊ သတိုးဓမၼရာဇာ အင္း၀မွာ မင္းျပဳေတာ္မူသည္။ အင္း၀သို႔ ေရာက္ေၾကာင္းကို မင္းရဲဒိပၸၾကားလွ်င္ ရခုိင္သို႔ ထြက္ေျပးမည္အၾကံ႐ွိသည္တြင္၊ ဒိုင္းသား၀င္းသားတို႔ သိ၍၊ မင္းရဲဒိပၸကို နန္းက ခ်ၿပီးလွ်င္၊ မင္းရဲေနာ္ရထာကို ၿမိဳ႕ေစာင့္ထား၍၊ ဒိုင္းေကာင္းေသြးေသာက္ႀကီး ေထာင္ကဲအ၀န္းတို႔၊ မႈိင္းသတ္စားကို၊ အင္း၀သတိုးဓမၼရာဇာရွိရာ ေလွ်ာက္ထားသည္တြင္၊ သကၠရာဇ္ ၉၉၄ ခု၊ ဟံသာ၀တီသို႔ စုံေတာ္မူသည္။ ေရာက္လွ်င္ ေမာ္ဒရီအရပ္တြင္ တဲနန္းေတာ္ေဆာက္၍၊ သီရိသုဓမၼရာဇာ၊ မဟာဓိပတိအမည္ကို ခံေတာ္မူသည္။ မင္းရဲဒိပၸ ရဟန္းျပဳပါမည္အေၾကာင္းႏွင့္ေလွ်ာက္သည္တြင္၊ အဘကိုသတ္သည္ကို စည္ထားဘိဦး၊ ႏွစ္လုံးစိတ္မသာေအာင္၊ မိဘကို ျပဳသည္ကိုမွ်၊ ဥႆတၱရက္ငရဲမွာ ခံရေၾကာင္းကို တရားေတာ္လာသည္။ ေမာင္ ရဟန္းေတာ္ျပဳေသာ္ ျဖစ္မည္အေၾကာင္းမရွိ မိန္႔ေတာ္မူ၍ အၾကဥ္းထားသည္တြင္၊ အနိစၥေရာက္သည္။ သံလွ်င္၊ ဟံသာ၀တီတြင္ ရွိသည့္ ဆင္လုံးျမင္းရင္း၊ ဗိုလ္မႈးတပ္မႈး၊ ျမန္မာတလိုင္း၊ ရွမ္းယြန္း၊ ဒါး၀ယ္၊ ုကလားယိုးဒယားလင္းဇင္၊ တနသၤာရီ၊ ေစုစုလူမ်ဳိးတို႔ကို၊ ကုံစင္ေအာင္ သိမ္းယူေတာ္မူ၍၊ သကၠရာဇ္ ၉၉၆ခု၊ ဟံသာ၀တီက၊ အင္း၀ေနျပည္ေတာ္သို႔ ျပန္လည္ေတာ္မူသည္တြင္၊ သံလွ်င္ၿမိဳ႔မွာလည္း၊ ႏိုင္ငံေတာ္အတြင္း၊ သေဘာၤဆိုက္ရပ္ ျဖစ္၍ အေစာင့္အေနသား ထားေတာ္မူသည္။ ေနျပည္ေတာ္သို႔ ေရာက္လွ်င္၊ ေ႐ႊထီးေ႐ႊနန္းတက္သိမ္းေတာ္မူ၍၊ သီရိသုဓမၼရာဇာမဟာဓိပတိအမည္ေတာ္ကို တထပ္ခံေတာ္ကူျပည္သည္။ ဟံသာ၀တီက သိမ္းယူခဲ့သည့္ ျမန္မာတလိုင္းရွမ္းယြန္းတို႔ကိုလည္း၊ အသီးသီးအစို႔အငန္းမ်ားမွာ ျဖည့္သြင္းဘြ႕ဲစုေတာ္မူသည္။ လုပ္ေျမေနေျမ အေျခအျမစ္ ေပးခ်သနားေတာ္မူသည္။ ညီေတာ္မင္းရဲေက်ာ္စြာကိုလည္း၊ သကၠရာဇ္ ၉၉၇ ခု၊ ၀ါဆိုလဆန္း ၂ ရက္ေန႔ အိမ္းေ႐ွ႕ႏွင္းေတာ္မူသည္။ သကၠရာဇ္ ၉၉၉ ခုတြင္၊ ညီေတာ္မင္းရဲေက်ာ္စြာ လြန္သည္။ သကၠရာဇ္ ၁၀၀၁ ခုႏွစ္တြင္၊ သာလြန္မင္းတရားႀကီးဘုရား နတ္ျပည္စံေတာ္မူသည္။ ခမည္းေတာ္အရိပ္အရာကို သားေတာ္မင္းရဲနႏၵပိတ္ စိုးအုပ္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္၊ သီရိပ၀ရအိႏၵမဟာဓမၼရာဇာဓိပတိအမည္ေတာ္ကို ခံေတာ္မူသည္။ ထုိမင္းလက္ထက္ေတာ္တြင္၊ သံလွ်င္၊ ဟံသာ၀တီၿမိဳ႕႐ြာမ်ားတြင္၊ ႏိုင္ငံေတာ္အစြန္းအနား ျဖစ္၍၊ တိုင္းေရးျပည္ေရး၊ ရာဇ၀တ္ေၾကာင္း၊ ၿမဲျမံလုံျခဳံေအာင္၊ ၿမဳိ႕ေစာင့္ၿမိဳ႕ေန၊ သကၠရာဇ္ ၁၀၀၂ ခုႏွစ္၊ ေတာင္ခံမင္းရဲ္သင္ရာန္ကို ၿမိဳ႕၀န္ခန္႔ေတာ္မူ၍၊ ခမည္းေတာ္ဘုရား သိမ္းေတာ္မူရင္း သံလွ်င္၊ ဟံသာ၀တီပါသည္ အရပ္ရပ္အစို႔သားတို႔ကို ျဖည့္အပ္သနားေတာ္မူသည္။ ၿမိဳ႕၀န္အပါ သူရဲ ၁၁ တပ္၊ ေသနတ္ ၄ စို႔၊ အေျမာက္ ၄ စို႔၊ မႈိင္းလာ ၅ စို႔၊ ယြန္း ၇ စို႔၊ စာေရးစု၊ အႀကီးစု၊ ဆားခ်က္စု၊ အမ်ဳိးစုသားတို႔ႏွင့္ ထပ္ေလာင္းျဖည္အပ္ေတာ္မူသည္။ ရဲေလွ ၁၂ စင္းအနက္၊ ကင္းေစာင့္ေလွ ၄ တို႔အပါ ေလွေခါင္းေလွစီး စစ္ကြပ္ကုံးေပၚ နဲနတ္သံ႐ိုက္တက္ခပ္တုိ႔ျဖင့္ လႈသာမ်ားတို႔ႏွင့္၊ သံလွ်င္ၿမိဳ႕တြင္ လုပ္ေျမေနေျမ ေ႐ႊဘ၀ါးေတာ္ေအာက္မွာ၊ ေပးခ်သနားေတာ္မူသည္။ သံလွ်င္ၿမိဳ႕တြင္ လုပ္ေျမ ေပးခ်သနားေတာ္မူ၍၊ အစဥ္ေနထိုင္ထမ္း႐ြက္ရသည္။ သံလွ်င္ၿမိဳ႕ ၈ ရပ္နယ္ စီရင္နက္စီရင္ၿမိဳ႕႐ြာ ေပးအပ္ေတာ္မူသည္။ ေဒါပုံ၊ အင္ကပူး၊ ဒလ၊ ေမွာ္၀န္းၿမိဳ႕တို႔အပါ ေပးခ်ရင္း၊ သံလွ်င္နယ္ ၈ရပ္ သတ္မွတ္သည္မွာ၊ သံလွ်င္ၿမိဳ႕အေရွ႕ေျမာက္ျမစ္ေတာင္ဘက္ကို ေရွာက္၍ လားေသာ္၊ ေဒးစပ္႐ြာ။ အေရွ႕ကို လားေသာ္၊ ၀င္းေလးေခ်ာင္းတဘက္ ပခိုးေျမႏွင့္ေက်ာခိုင္း၊ အေရွ႕ေတာင္ကို လားေသာ္၊ အခရိမ္ေခ်ာင္းတဘက္ ပကိုးေျမႏွင့္ေက်ာခိုင္း။ ေတာင္ကို လားေသာ္၊ ပင္လယ္ထိ။ အေနာက္ေတာင္ကို လားေသာ္ ပင္လယ္၀၊ ဇ႐ြဲအုံးကင္း။ အေနာက္ကို ပင္လယ္ထြက္ သေဘာၤေခ်ာင္း၊ ဒလေျမႏွင့္ေက်ာခိုင္း။ အေနာက္ေျမာက္ကို ပန္အလြဲျမစ္ေရေ၀း၊ ေျမာက္ကို ေဒါပုံနယ္ေျမ။ အေရွ႕ကို မစို႔ေခ်ာင္းတဘက္ ပကိုးေျမႏွင့္ေက်ာခိုင္း။ ေျမာက္ မတမလစ္႐ြာ ေခ်ာင္းေကာက္စင္းစင္း။ အေနာက္ကို ငမိုးရိပ္ေခ်ာင္း သံလွ်င္စြန္း၊ ဒဂုံေျမႏွင့္ေက်ာခိုင္း။ သံလွ်င္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေမွာ္၀န္းေနေျမကား။ အေရွ႕ေျမာက္ကို လားေသာ္ အတလိေခ်ာင္းထိ။ အေရွ႕ကို လားေသာ္ ခစင္ေကာ္ေခ်ာင္း။ အေနာက္ေျမာက္ကို ေမွာ္၀န္းေခ်ာင္း၀ ေတာင္ဘက္။ ေျမာက္ကို ေမွာ္၀န္းေခ်ာင္း ေကာက္ေကာက္စင္းစင္း။

Wednesday, June 11, 2008

History of Syriam (8)

သကၠရာဇ္ ၉၂၈ ခုတြင္ ဆင္ျဖဴမ်ားရွင္လက္ထက္ေတာ္၊ ဓည၀တီရခိုင္သံတြဲၿမိဳ႕႐ြာမ်ားက၊ လူသြမ္းလူဆုိး၊ သူခိုးဒါးျပတို႔ႏိုင္ငံေတာ္အတြင္း၊ သေဘာၤဆိပ္၊ ပုသိမ္သံလွ်င္ၿမိဳ႕မွစ၍၊ ၉ၿမိဳ႕ ဟသာၤတကူးထြတ္ၿမိဳ႕႐ြာမ်ားသို႔ လာေရာက္၍၊ အစြန္အနားဆင္းရဲသားကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးေယာက်ာ္းမိန္းမတို႔ကို၊ လုယူဘမ္းဆီးေႏွာင့္႐ွက္ေသာေၾကာင့္၊ အဆီးအဆို႔အေစာင့္အေနတ႐ုပ္ေမာ္ၿမိဳ႕၊ ဆင္ေကာင္ကူထြတ္ၿမိဳ႕၊ ဟသာၤတၿမိဳ႕မ်ားက၊ ေလွေခါင္းေလွစီး၊ အႀကီးအၾကပ္၊ လက္ခတ္ကုံးေပၚ၊ ေလွေစာင့္ေလွထိန္းအစုံ၊ မဲေလွ ၉ စင္းဘြဲ႕ဘက္၍၊ အမတ္ေဒါေတဇကို ရဲေလွမႈးငႀကီးကို စာေရးခန္႔ေတာ္မူၿပီးလွ်င္၊ ပုသိမ္ၿမိဳ႕ဆိပ္မိုဃ္းတိမ္ျပင္မွာ ရဲေလွ ၆စင္း၊ သံလွ်င္ၿမိဳ႕မွာ ရဲေလွ ၃စင္း ေစာင့္ေနရသည္။ ၎တို႔စားရန္ရိကၡာ၊ စပါး၊ ဆားငါး၊ ငပိမွာ ေရကင္းၿမိဳ႕၊ ၁၀ ႐ြာမ်ားက၊ ဆား ၅၀၀၊ ငပိ ၅၀၀ စီေပးသည္၊ ၎ရိကၡာထားမန္ကိုလည္း၊ သုံးဆယ္ရြာလူ ၄၀၊ ေရကင္းၿမိဳ႕က လူ ၄၀ ခန္႔၍၊ ပုသိမ္ၿမိဳ႕မွာ က်ှေတာ္ေဆာက္လုပ္ရသည္။ အုံးဆံ၊ ေရနံ၊ သံ၊ ပ်ဥ္၊ မာခ်ီမ်ားကို ပုသိမ္ၿမိဳ႕ ေပးရသည္။ ရဲေလွေတာ္ပိုပြင္းပ်က္စီးလွ်င္လည္း၊ တက္ခပ္လူ ငယ္သားေစာင့္သူ တစုတို႔က လုပ္ျပင္ရသည္။ ေနာက္တကြ်န္း ရခိုင္ျပည္က ကုလားငဇဂၤါသည္ သံလွ်င္ၿမိဳ႕လာေရာက္၍ ကြ်န္ေတာ္မ်ဴိး ခံပါမည္၊ သံလွ်င္ၿမိဳ႕တြင္ သေရတခ်ပ္ရာေျမ သနားေတာ္မူပါမည္အေၾကာင္းႏွင့္၊ ေနာက္လြန္မင္းတရားႀကီး ျပည္ၿမဳိ႕မွာ စံေတာ္မူသည္အခိုက္၊ အသနားခံသည္တြင္ သနားေတာ္မူ၍၊ သေရကို ေသးစြာနန္းင္းၿပီးမွ၊ အေရွ႕ အေနာက္ ေတာင္ေျမာက္ကို သေရႀကီး တဆန္႔စီ တိုင္းထြာၿပီးလွ်င္၊ သကၠရာဇ္ ၉၇၆ ခုတြင္ ၿမိဳ႕တည္၍ မ်ားမၾကာ ငဇဂၤါပံုကံေလသည္။ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ကို လုပ္ၾကံေတာ္မူျပန္သည္။ ေနျပည္ေတာ္သို႔ ျပန္ေရာက္လွ်င္၊ ကေလးမိုးၫွင္း၊ ရွမ္းျပည္ၿမိဳ႕ရြာမညိမ္မ၀ပ္ေၾကာင္းကို ၾကားေတာ္မူ၍၊ သိမ္း႐ုံးလုပ္ၾကံေတာ္မူျပန္သည္။ အလိုေတာ္ျပည့္၍၊ သကၠရာဇ္ ၉၈၁ ခုတြင္၊ သံလွ်င္ၿမိဳ႕သို႔ ခ်ီေတာ္မူသည္။ လုပ္ၾကံ၍ အလိုေတာ္ျပည့္လွ်င္၊ ဘေထြးေတာ္နတ္ရွင္ေနာင္ႏွင့္၊ ကုလားငဇဂၤါတို႔ကို ကြပ္မ်က္ေတာ္မူ၏။

Tuesday, January 29, 2008

အေတြးအိပ္မက္

စိတ္ကူးေျခရာ တိမ္အာကာထက္
လႊင့္ပ်ံ႕တက္ေန အိပ္မက္ေတြမွာ
ထာ၀စဥ္ေမြးျမဲ ကမၻာဦးကတည္း
ေ၀ကာပြင့္လန္း မ်ဳိးခ်စ္ပန္းမ်ား
စိတ္ကူးႀကိဳးသီ ဟံသာ၀တီ ......

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရင္ထဲျဖည့္စြက္
ေျခမိေလရာ ကမၻာတ၀ွမ္း
စိတ္ေလေပြ႐ူး ရည္စူးတပ္မက္
အသည္းထက္၀ယ္ ေ၀့၀ဲလြင့္သီ
ပုံေဖာ္လို႔မွီ ရာမညတိုင္းျပည္ .....

ေအာ္ ....
ငါေမာင္းႏွင္တဲ့ မ်ဳိးခ်စ္ရထား
ေမွ်ာ္လင့္ကုန္စည္ အျပည့္တင္ထား
ဥေရာပကိုေက်ာ္ ဖစိဖိတ္ကိုျဖတ္
စိတ္ဓာတ္မက်ဘူးေဟ့ .....

တေန႔တလွမ္း ပုဂံဘယ္ေျပး
ဂိတ္ဆုံးဘူတာ အေရာက္မွန္းလို႔ဆီ
ဟသာၤတိုင္းျပည္ မြန္ဌာနီ .......။

မိရင္ေငြ
ေခတၱ USA


Thursday, January 10, 2008

History of Syriam (7)

ျခေသၤ့အေမာက္ရွိရာ၊ ေဒး၀န္းတံခါး။ ျခေသၤ့နားရွိရာ၊ ျမင္တင္တံခါး။ ျခေသၤ့လည္ေခ်ာင္းရွိရာ၊ ဆင္ထြတ္တံခါး။ ျခေသ့ၤလည္ဆစ္ရွိရာ၊ ဒလကုံးတံခါး။ ျခေသ့ၤလက္ရွိရာ၊ ဇင္ႁပြန္းကုံးတံခါး။ ျခေသ့ၤခ်က္ရွိရာ၊ လက္၀ဲဘယတံခါး။ ျခေသၤ့အေမာက္ကကို၊ လည္ဆစ္ေရာက္ထပ္ေလာင္းတည္သည္။ ၿမိဳ႕မွာ ေျမာက္ကို မိတ္သာတံခါး။ အေရွ႕ေျမာက္ကို၊ ပင္လယ္တပ္တံခါး။ အေရွ႕၊ ရွမ္းတံခါး။ ေတာင္ကို ၀က္သားတံခါးဟူ၍ ေခၚေ၀ၚသမုတ္သည္။ ပါဒၿမိဳ႕ကို၊ အရိႏၵရာဇာမင္း ျပဳသည္ကာလ။ ငသံလွ်င္မင္း လုပ္ၾကံ၍၊ အရိႏၵရာဇာကို ေအာင္ျမင္လွ်င္၊ ပါဒၿမိဳ႕တြက္ရွိသည့္ဗိုလ္လူအေပါင္းတို႔ကို သိမ္းရုံး၍၊ ဥတၱရဂၤကုံးေျမာက္၊ သီဟဒီပကြ်န္းတြင္၊ ၿမိဳ႕နန္းတည္ေထာင္ျပဳစုသည္။ ငသံလွ်င္မွစ၍၊ ေဘာဂေသနမင္းတိုင္ေအာင္၊ သံလွ်င္ၿမိဳ႕၊ ပါဒၿမိဳ႕ ၂ရပ္တြင္၊ မင္းေပါင္း ၃၆ဆက္ စိုးအုပ္သည္။ ပါးၿမိဳ႕တြင္၊ အဆက္ေဇယေသညမင္း။ အဆုံးကား ေဘာဂေသညမင္းတည္း။ ထိုမင္းလက္ထက္ သထုံးၿမိဳ႕တြင္၊ ဂြ်န္းစစ္သည္တို႔ ရွစ္မ်က္ႏွာ၀န္းရံရွိသည္အခိုက္၊ သမိုင္းစကားကြ်န္းမွာ၊ ၀ံဘိုငွက္ဥတြင္ ေပါက္ဖြါးသည့္သူငယ္ေတာသားကေလး ဆက္ရာတြင္၊ သထုံးမင္း ရ၍၊ ထိုေလးႏွင့္ ဂြ်န္းစစ္သည္တို႔ကို ေအာင္ျမင္သည္။ ေတာသားငယ္ေလးရွင္ ေက်းဇူးႀကီးေပသည္ဟု၊ သထုံမင္းက သၼီးေတာ္သု၀ဏၰေဒ၀ီကို၊ အမတ္ႀကီးတေယာက္ႏွင့္ အေခြ်အရံအစုံ၊ သေဘာၤ ၇စင္း၊ ရဲမက္လက္နက္ကိုအမ်ား ေပးအပ္၍ ထိမ္းျမားစိမ့္မည္ ပို႔ေစသည္။ သမိုင္းစကားကြ်န္းသို႔ ေရာက္လွ်င္၊ ေတာသားလည္း သထုံမင္းသၼီးအရွိန္ကို မခံ၀ံ့၍ ထြက္ေျပးေလသည္ႏွင့္၊ အမိအဘအသိုက္ျဖစ္ေသာ ကညင္ပင္ဖ်ားသို႔ တက္ေလသည္တြင္၊ ကညင္ပင္ထက္က က်၍ အနိစၥေရာက္ေလသည္ကို၊ သထုံမင္းသၼီးသု၀ဏၰေဒ၀ီ သႃဂၤိႈဟ္ၿပီးလွ်င္၊ မယ္ေတာ္ခမဥ္းေတာ္ကထိမ္းမ်ားသည့္ လင္သခ်ႋဳင္းအရပ္မွာ ၿမိဳ႕တည္ေစေတာ့မည္။ မယ္ေတာ္ခမည္းေတာ္အထံသို႔ မျပန္ၿပီဆို၍၊ ၾကခတ္၀ါး ၇ထပ္စိုက္ၿပီး၍ ေနေလသည္။ ဤအေၾကာင္းကို၊ သံလွ်င္ေဘာဂေသနမင္းႀကီး ၾကားလွ်င္ တိုက္လာ၍၊ သု၀ဏၰေဒ၀ီကို ရသည္ႏွင့္ မိဖုရားအရာ ေျမွာက္သည္တြင္၊ ပဋိသေႏၶရွိ၍ ေန႔လေစ့သည္ကာလ မီးမဖြားႏိုင္ေသာေၾကာင့္ အနိစၥေရာက္သည္။ သႃဂႋႈဟ္သည္ကာလ၊ ဘုန္းပါရမီရွိသူ ျဖစ္၍၊ အမိ၀မ္းတြင္းက မီးမေလာင္းခင္၊ စင္လြင့္ထြက္လာသည္။ သူငယ္မင္းသၼီးကို၊ တရိရဂၤၿမိဳ႕အေနာက္ကုံးတခုတြင္ တပင္တိုင္နန္းႏွင့္၊ ၀င္း ၇ထပ္၊ အမတ္ႀကီး ၂ေယာက္၊ ရဲမက္ဗိုလ္ပါ၊ ကိုယ္ရံအမ်ားႏွင့္ ေစာင့္ေနေလသည္။ ထိုသူငယ္မင္းသၼီးကို၊ ေမြ႕ႏြမ္းဟူ၍ ခမည္းေတာ္က အမည္သမုတ္သည္။ ထိုကုံးကိုလည္း ယခုတိုင္ ရွင္ေမြ႕ႏြမ္းကုံးဟူ၍ တြင္သည္၊ ယင္းေန႔မွ စ၍၊ ပဋိသေႏၶႏွင့္ ေသလြန္သည္မိန္းမတို႔ကို၊ အမိ၀မ္းက သူငယ္ကို ႏႈတ္ယူၿပီးမွ သႃဂႋႈဟ္ေစ ျပ႒ာန္းေသာေၾကာင့္၊ ယခုတိုင္ ကိုယ္၀န္ႏွင့္ ေသလြန္သူမိန္းမတို႔ကို၊ ၀မ္းကို ခြဲၢ၍ သူငယ္ကို ထုတ္ၿပီးမွ သႃဂႋႈဟ္သည္။ ဒလၿမိဳ႕လည္း သံလွ်င္ၿမိဳ႕ေက်း ျဖစ္သည္။သံလွ်င္ၿမိဳ႕တြင္ ရွင္ေမြ႕ႏြမ္းခမည္းေတာ္လက္ထက္၊ မင္းဆက္ကုံသည္ႏွင့္၊ ဟံသာ၀တီက ၿမိဳ႕ေစာင့္ၿမိဳ႕ေနသား ခန္႔ထား၍ ေစာင့္ေနေစသည္။

Tuesday, January 8, 2008

Incoherent Meaning of Independence and Four Definitions to Practice

...

Friday, January 4, 2008

Incoherent Meaning of Independence and Four Definitions to Practice







Today is Burma’s Independence Day. Burma gained her independence from the United Kingdom on January 4th of 1948. This is 60th anniversary.

Sound’s great. Isn’t it?

The ‘independence’ means nothing for the Burmese people. No one has civil rights, civil liberty and freedom. After sixty years after Burma’s independence, the country turns into one of the poorest countries in the world and its fifty million people become hostages in their own country by the military governments. People are not only poorer by physically, but also morally. Especially, non-Burman nationalities have been more suffering under the Burmese military rulings.

Let us take a look on some written documents of government and today’s incisive realities.
Notes are taken from the Constitution of the Union of Burma (1947). (Red lines are from the constitution.)

Rights of Equality:

All citizens irrespective of birth, religion, sex or race are equal before the law; that is to say, there shall not be any arbitrary discrimination between one citizen or class of citizens and another.

“My son can never be an army officer in Burma because I am a Karen.”
Sa San Kyi Htoo

“Last year, a Burmese general got sick. The two ancient temples were totally destroyed by the Burmese military in Mrauk-U, our ancient capital city of Arakan because the astrologists said that to rehabilitate general’s health, they need to destroy those two temples. Is that the job of brothers? Is that equality? Is that justice? It is totally brutality on not only Arakan, but also on all mankind.”
An Arakanese Youth

“I am just serving in the army because I like fighting but I know myself that I can never be an officer.”
A Muslim Soldier in Burmese Army


There shall be equality of opportunity for all citizens in matters of public employment and in the exercise or carrying on of any occupation, trade, business or profession.
“Air ticket? No. You cannot get this week. We have the places only for military specials.”
(A sense from air ticket counter)
“No. I don’t have to give those taxes and any kind of labor costs because my son is a member of USDA.”
(A sense from conversation between a tax officer and mother of a soldier)
(USDA means the Union Solidarity and Development Association (USDA) is a government-run social organization.)


Rights of Freedom:

No citizen shall be deprived of his personal liberty, nor his dwelling entered, nor his property confiscated, save in accordance with law.
“They (Burmese military) raped the girls, killed all villagers and fired the village but who cares? No Burmese medias describe, no one reveal those things because we are Shans, not Burmese.”
Nan Naw (A Shan woman who fled to Thailand in 2002)
“Last night, our neighbor was disappeared. I don’t know what he wrote but sometimes he said that he wanted to write about his opinion on the government.”
Daw Ye Ye (Rangoon)

Since then, I am always confused and incoherent about the meanings of these words. There are four definitions we, especially non-Burman nationalities have to read and practice (about the meanings of words) everyday. The definitions are taken from Longman dictionary:

Independence:
1. the freedom and ability to make your own decisions and take care of yourself without having to ask other people for help, money, or permission:
2. Political freedom from control by another country


Freedom:
1. the right to do what you want without being restricted or controlled by someone else:
2. the state of being free and allowed to do what you want
3. the state of not being hurt or affected by something


Civil Liberty: the right of all citizens to be free to do whatever they want while obeying the law and respecting the rights of other people

Civil Rights: the legal rights that every person in a particular country has. In the U.S., these include the right to have the same treatment whatever your race or religion is


Picture:
http://www.cyberschool.oxfam.org.hk/eng/modules/articles/images/hunger_unequal.jpg
http://www.negotiationlawblog.com/pho312x485injustice.jpg
http://a.abcnews.com/images/TheLaw/ap_court_jesus_070730_ms.jpg

0 comments:

Friday, January 4, 2008

History of Syriam (6)

စိရံ တိ႒တု ဇိနသာသနံ၊ သံလွ်င္ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္အေၾကာင္းကား။ ေရွးပါဒၿမိဳ႕စည္ပင္သည္ကာလ၊ အရိႏၵရာဇာမင္းလက္ထက္၊ ပါဒၿမိဳ႕အေရွ႕ဘုရားႀကီး႐ြာ၌၊ ေတာင္သူသၼီးခင္ပြန္းႏွစ္ေယာက္တြင္၊ မည္သည့္သားသည္၊ ပဇူသေႏၶက ဖြားျမင္တည့္လွ်င္ပင္၊ ထမင္းတေယာင္္းမ ပုံေအာင္ စားသည္။ နံနက္က ႏွစ္ေယာင္းမ၊ ည ၃ ေယာင္းမကုန္ေအာင္ တိုးပြား၍ စားသည္။ ႏွစ္ရွည္လမ်ားရွိသည္ကာလ၊ တေန႔လွ်င္ ၂ၤခြဲ ၃ၤကုံေအာင္ စား၍၊ ထိုသူငယ္ ခြန္အားႀကီးလွေသာေၾကာင့္၊ သစပင္ထန္းပင္တို႔ကို ႏႈပ္လည္း ႏိုင္သည္။ အမိအတို႔သည္၊ ငါတို႔၏သားသည္ တေန႔ကို ၂ၤ-၃ၤ စားေသာက္၍ ကုန္သည္၊ စပါးဆန္ အဘယ္မွာ ရႏိုင္အံ့နည္း။ ခ်င္း၏ အားခြန္ဗလည္း အလြန္ႀကီးလွေပသည္။ ေနာင္စိုးမင္းတို႔အား ၾကားတုံေသာ္၊ ငါတို႔၌ ေဘးရန္မကင္းမလြတ္ျဖစ္အံ့ေသာအေၾကာင္းရွိသည္ဟူ၍၊ ႏွစ္ေယာက္သၼီးခင္ပြန္းတိုင္ပင္ေျပာဆိုၾကၿပီးလွ်င္၊ မိမိတို႔သားကို လွည္ံျဖား၍၊ ငါတို႔တြင္ သူတကာနည္း၊ ကူးသန္းစီးနင္းရန္ ေလွတက္မ႐ွိျဖစည္။ ငါတို႔ ေလွခုပ္သြားၾကမည္ဆို၍၊ စားရန္ရိကၡာနတ္၊ ေလွတက္ျပင္ဆင္ၿပီးလွ်င္၊ သီဟဒီပကြ်န္းသို႔ ကူးသြားၾကေလ၏။ ေရာက္လွ်င္ ႀကီးစြာေသာသစ္ကို ခုပ္မည္တက္သည္တြင္၊ ယမေနပင္လုံးပတ္အေတာင္ ၅၀ခန္႔ကို ေတြ႕၍၊ သားအဘႏွစ္ေယာက္ခုပ္ၾကေလလွ်င္၊ လဲမည္ဆဲဆဲတြင္၊ အဘက ဥပါယ္တမည္ျဖင့္ သားကို ဆို၏။ ခ်စ္သား၊ သစ္လည္းသည္ကာလ၊ အေမာင္ထမ္းႏိုင္မည္ကို ငါအသိပင္၊ အေမာင့္ပခုံးသို႔ ေရာက္ေအာင္ ငါမခ်ီမပင့္ႏိုင္ျဖစ္သည္။ ေမာင့္ပခုံးႏွင့္ အသင့္ခံေနပါေလာ့ဟု ဆုိ၏။ အဘဆိုတိုင္း သားငသံလွ်င္သည္၊ ပခုံးတိုက္၍ အသင့္ခံေနသည္ႏွင့္၊ သစ္ကို အဘခုပ္၍ လည္းလွ်င္၊ ဘုန္ပါရမီရွိေသာသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ မေသဘဲ သစ္ကို ခ်ီပိုး၍ ျမစ္နားသို႔ ထမ္းသြားေလသည္အခိုက္၊ မိဘတို႔လည္း ေလွသို႔ အလ်င္ဆင္း၍ ေနရင္းရပ္႐ြာသို႔ ထြက္သြားေလ၏။ ထုိယေန႔သစ္ကို ခုပ္သည္အရပ္တြင္လည္း၊ ငသံလွ်င္ မင္းျဖစ္သည္ကာလ၊ ဘုရားေစတီ တည္သည္။ ထုိဘုရားကို တလိုင္းတို႔အလို၊ ႀကိဳက္ဖ႐ုရမၼာဟူ၍ ယခုတိုင္ ေခၚေ၀ၚေလ၏။ ငသံလွ်င္လည္း အမိအဘတို႔ ထြက္သြားခဲ့၍၊ တ၀ိုက္လည္ မိဘတို႔ပစ္ထားခဲ့သည့္အရပ္တြင္ ေနသည္ႏွင့္၊ ေတာ၀က္တေကာင္သည္၊ ပတၱျမားျပန္ကို ငုံ၍၊ သဖန္းသီးစားျမဲျဖစ္ေသာ သီဟဒီပကြ်န္းကို ေကာင္းကင္ျဖင့္ လာ၍၊ ျပန္ေ႕ာက္သည္ကို ငသံလွ်င္ ျမင္လွ်င္၊ ခ်ဳံပိတ္ေပါင္းထူရာက ပုန္းေအာင္းၾကည့္ေနေလေသာ္၊ ထို၀က္ႀကီးသည္ မိမိေနရာသို႔ ျပန္ခ်ိန္ကာလ ေရာက္၍၊ ပတၱျမားရွင္ကို ထားရာ သဖန္းပင္ျမစ္ေအာက္မွာ ယူ၍၊ ျပန္သြားသည္ကို ငသံလွ်င္ ျမင္လွ်င္၊ နံနက္ ၀က္ႀကီး မလာမွီ၊ ငသံလွ်င္ သဖန္းပင္ထက္သို႔ တက္၍၊ သဖန္းသီးႀကီးမွည့္ရာ ဆြတ္ၿပီးလွ်င္၊ အေရွ႕အရပ္သို႔ ေ၀းစြာ ပစ္ေလ၏။ ၀က္ႀကီးလည္း ေရာက္လွ်င္၊ ပတၱျမားျပန္ကို ထားျမဲသစ္ျမစ္တြင္ ထားေလသည္။ သဖန္းသီးကို လိုက္လံေကာက္စား၏။ ထိုအခိုက္ ေ၀းစြာေသာ အရပ္သို႔ ျပစ္ျပန္၏။ ၀က္ႀကီးလည္း လိုက္၍ ေကာက္စားျပန္၏။ ထိုအခိုက္ အေနာက္သို႔ ျပစ္ျပန္၏။ ထိုအခိုက္ ေျမာက္သို႔ ျပစ္ျပန္၏။ ၀က္ႀကီးလည္း ေကာက္၍ စားသည္၊ ယင္းသို႔ ေကာက္စား၍ ေ၀းေလလွ်င္၊ ပတၱျမားကို ငသံလွ်င္ သမန္းပင္က ဆင္း၍ ယူသည္တြင္၊ ၀က္ႀကီးလည္း ျပန္ခ်ိန္ေရာက္၍၊ ထားျမဲအရပ္မွာ ပတၱျမားကို ငသံလွ်င္ သဖန္းပင္က ဆင္း၍ ယူသည္တြင္၊ ၀က္ႀကီးလည္း ျပန္ခ်ိန္ေရာက္၍၊ ထားျမဲအရပ္မွာ ပတၱျမားကို လာ၍ ယူလွ်င္ မရေသာေၾကာင့္၊ စိတ္ထန္ေပါက္၍ ေျမကို တူးေ၀ွ႔ရွာေဖြသည္တြင္၊ ငသံလွ်င္ သမန္းပင္က ဆင္းၿပီးလွ်င္၊ ထိုသမန္းပင္ကို ႏႈပ္၍ ႐ိုက္ႏွက္သည္ႏွင့္ ၀က္ႀကီးေသေလ၏။ ၀က္ေကာင္ကိုလည္း ငသံလွ်င္ ငင္၍ သြားရာလမ္းကို၊ ယခုတိုင္ ၀က္သားတံခါးဟူ၍ ေခၚေ၀ၚေလသည္။ ၀က္ကို ခြဲႏႈတ္သည့္အရပ္ကိုလည္း၊ မြန္တို႔ဘာသာ၊ ႀကိဳက္ဖံ႐ိုအုံ၊ ျမန္မာလိုျပန္လွ်င္၊ နီနီခ်င္းခ်င္းျမင္ရာအရပ္ကို ဘုရားနီကုန္းဟု ေခၚေ၀ၚေလသည္။ ၀က္ကို ကင္၍ စားရာအရပ္ကိုလည္း၊ မြန္တို႔ဘာသာ အထင္ကလိတ္၊ ျမန္မာလိုျပန္ရာ၊ ၀က္ကင္ရာဟုေခၚေ၀ၚေစသည္။ ငသံလွ်င္လဥ္း ပတၱျမားျပန္ကို ရ၍၊ ငါသည္ လူသားျဖစ္သည္၊ ေတာအရပ္တြင္ အျမဲေနႏိုင္မဥ္မဟုတ္၊ လူ႐ွိရာသို႔ သြားမွ သင့္မည္စိတ္က ေအာက္ေမ့၍ ၾကံစည္ေနစဥ္တြင္၊ ရန္ေအာင္ျမင္ကုံးက ရွင္ရေႆံသဥ္၊ မီးခိုးကို ျမင္ေလ၏။ ထိုရေႆ့တို႔၏အေၾကာင္းကား၊ ရန္ေအာင္ျမင္ကုံးတြင္ ေနေသာ ရွင္ရေႆ့။ ႀကိဳက္ေဒးပရင္းကုံး၌ ေနေသာ ရွင္ရေႆ့။ ႀကိဳက္ေဒး၀န္းကုံး၌ ေနေသာ ရွင္ရေႆ့သုံးဦးတို႔သည္၊ ေရွးတဘ၀က ပုဏၰားျဖစ္စဥ္ကာလ၊ သိၾကားမင္းသည္ အစ္ကိုအႀကီးျဖစ္၍၊ သိၾကားမင္းလည္း ငါသည္ တဘ၀က ပုဏၰားျဖစ္သည္ကာလ၊ ငါ့ညီ ၃ ေယာက္တို႔သည္ အဘယ္အရပ္တြင္ ရွိေလသနည္းဟူ၍၊ သိၾကားမ်က္စိျဖင့္ ႐ႈၾကည့္လပ္ေသာ္၊ ဆိုခဲ့ၿပီးေသာကုံးသုံးကုံးတြင္၊ ညီ ၃ ေယာက္တို႔ ရေႆ့ျဖစ္ေၾကာင္းကို ျမင္၍၊ သက္လာၿပီးလွ်င္၊ ရန္ေအာင္ျမင္ကုံးတြင္ ေနေသာ ရေႆ့ရွင္ဂ၀အ႐ြယ္အထံသို႔ သြား၍၊ သိၾကားမင္း ဤသို႔ေမး၏။ ရွင္ရေႆ့၊ သည္အရပ္တြင္ ေနသည္ကို အဘယ္ဆႏၵမျပည့္မစုံရွိသည္ကို ေျပာပါေလာဟုဆိုလွ်င္၊ ငါသည္ အသက္အ႐ြယ္ႀကီး၍၊ ထင္းမီးေရ မျပည့္မစုံရွိသည္ကို၊ ငါပင္ပန္းသည္ဟုဆို၏။ သိၾကားမင္းလည္း၊ ရွင္ရေႆ့၊ သို႔ေသာ္ကား၊ ဤဒါးမကို သုံးေဆာင္ေလေလာ့၊ ထင္းမီးေရကို အလိုရွိလွ်င္၊ ဤဒါးမကိုသာ ေတာင္းေလေလာ့။ ခ်င္းအေလွ်ာက္ ခုတ္ျဖတ္ေဆာင္ယူခဲ့လိမ့္မည္။ ဒါးမကို ရွင္ရေႆ့အား လႉခဲ့ေလ၏။ ထိုေနာက္မွ ေဒးပရင္းကုံးအရပ္၌ ေနေသာ ရွင္ရေႆ့ အ႐ြယ္ ၈၀ေက်ာ္အထံသို႔ သြားျပန္ေလ၏။ ေရာက္လွ်င္ ရွင္ရေႆ့လည္း ငါသည္ ကုပ္သည္ေရာဂါ ရ်ိသည္ျဖစ္၍၊ ႏြားႏို႔၊ ေထာပတ္ကို ေတာင္ံတသည္၊ မရ`ုဆို`။ သိၾကားလည္း ေထာပတ္၊ ႏြားႏို႔လိုလွ်င္လည္း၊ ႁမႉတာအိုးကိုသာ ႏြားႏို႔ေထာပတ္ထြက္ေလာဟုဆို၍ ေစာင္းငဲ့ထားၿပီးလွ်င္ ထြက္လိမ့္မည္။ ရန္သူႏွိပ္စက္လာလွ်င္လည္း ၎ႁမႉအာအိုးကို ေမွာက္လိုက္ေသာ္၊ ျမစ္ႀကီးျဖစ္၍ ရန္သူတို႔ ျမစ္တဘက္ရွိလိမ့္မည္ဆို၏။ ႁမႉတာအိုးကို ကပ္လႉၿပီးလွ်င္၊ ႀကိဳက္ေဒး၀န္းကုံးအရပ္၌ ေနေသာ ရွင္ရေႆ့အထံသို႔ သြားျပန္ေလ၏။ ေရာက္လွ်င္၊ ရွင္ရေႆ့၊ သည္အရပ္ေနသည္၊ အဘယ္ဆႏၵမျပည့္မစုံရွိသနည္းဟု သိၾကားမင္းေမး၏။ ရွင္ရေႆ့လည္း၊ ငါသည္ ညဥ့္အခ်ိန္ကို ပရိတ္ေမတၱာျပဳ၍ ေနပါသဥ္ကို၊ အေနာက္ေျမာက္ေထာင့္၀ါး႐ုံက ဆင္တို႔သည္ လာ၍ ႏွိပ္စက္ေသာေၾကာင့္၊ မအိပ္မေနရဟုဆိုလွ်င္၊ သိၾကားမင္းက၊ ႐ွင္ရေႆ့၊ သည္စည္ငယ္ကို တဘက္က တီးလွ်င္၊ ရန္သူေပ်ာက္လိမ့္မည္။ ၎တဘက္ကို တီးျပန္လွ်င္၊ စစ္သည္ဗိုလ္ပါဆင္ျမင္းအမ်ားတို႔ ေရာက္လိမ့္မည္ဆို၍၊ ရွင္ရေႆ့အား၊ သိၾကားမင္ကပ္လႉၿပီးလွ်င္၊ မိမိဘုန္သို႔ တက္ေလ၏။ ငသံလွ်င္လည္း၊ မီးခိုးျမင္ရာ ရန္ေအာင္ျမင္ကုံးရွင္ရေႆ့အထံသို႔၊ ပတၱျမားရွင္ငံု၍ ျပန္သြားသည္ႏွင့္၊ ေရာက္လွ်င္၊ အကြ်ႏုပ္သည္ ဘီလူးနဂါးမဟုတ္၊ လူသားစစ္စစ္ ျဖစ္ပါသည္။ ရွင္ပင္ဘုရားအထံေတာ္တြင္ ဆီးကပ္၍ လုပ္ေကြ်းေနပါရေစဟု ေလွ်ာက္လွ်င္၊ ရွင္ရေႆ့လည္း ေနေစ၏။ ရွင္ရေႆ့တြင္ ရွိေသာ ဒါးမအေၾကာင္းအရာကို ငသံလွ်င္ သိျမင္လွ်င္၊ ရွင္ရေႆ့ေကာင္းကင္ကို ျပန္ႏိုင္၏ေလာေမး၏။ ရွင္ရေႆ့ကလည္း ငါသည္ စ်ာန္မရ၍ မျပန္ႏိုင္ေသးဆို၏။ ငသံလွ်င္က ပတၱျမားျပန္ကို ငုံ၍ ေကာင္းကင္သို႔ ျပန္ႏိုင္ေၾကာင္းကို ျပစားေလ၏။ ရွင္ရေႆ့လည္း ငသံလွ်င္အတတ္ကို ျမင္လွ်င္ ငါအလိုရွိ၍၊ မင္းအတတ္သည္ ငါတို႔ရေႆ့အတတ္ျဖစ္သည္၊ ငါ့ကို ေပးပါေလာ့ဟုဆို၏။ ငသံလွ်င္ကလည္း အလိုရွိေတာ္မူလွ်င္ ဒါးမႏွင့္ လဲေတာ့ဟုဆို၏။ ရေႆ့လည္း စိတ္တူ၍ လဲလွည့္ၾကသည္တြင္၊ ငသံလွ်င္လည္း ရွင္ရေႆ့၏ဒါးမကို ရလွ်င္၊ ရွင္ရေႆ့လည္ကို ျဖတ္ေခ်ေစ၏။ ဒါးမတိုႏွင့္ ျဖတ္ေလေသာေၾကာင့္၊ ရွင္ရေႆ့ အနိစၥေရာက္ေလသည္။ ငသံလွ်င္လည္း ပတၱျမားျပန္ကို ရျမဲရျပန္ေလသည္ႏွင့္၊ ေဒးပရင္းကုံးရွင္ရေႆ့ မီးခိုးကို ျမင္ျပန္၍ ၎နည္း သြားျပန္ေလ၏။ ေရာက္လွ်င္ ရွင္ရေႆ့ ႁမႉတာအိုးအေၾကာင္းအက်ဳိး သိျမင္၍ ၎နည္း ပတၱျမားျပန္ႏွင့္ လဲလွည့္ၿပီးလွ်င္၊ ရွင္ရေႆ့ကို ဒါးမတိုျဖင့္ သတ္ေစ၍၊ ပတၱျမားကို ရျမဲရျပန္ေလသည္။ ထိုေနာက္ ႀကိဳက္ေဒး၀န္းကုံး၌ ေနေသာ ရွင္ရေႆ့ထံသို႔ သြားျမဲသြားျပန္ေလ၏။ ေရာက္လွ်င္ ရွင္ရေႆ့၀ယ္ရွိေသာ စည္တို၏ အေၾကာင္းအရာကို သိျပန္၍ ၎နည္းတူ ပတၱျမားႏွင့္လဲလွည့္ၿပီးလွ်င္၊ ဒါးမတိုျဖင့္ ဦးေခါင္းကို ျဖတ္ေစ၍၊ ေနရင္းရပ္႐ြာသို႔ ျပန္ေလ၏။ ပါဒၿမိဳ႕မင္းအ႐ိႏၵရာဇာလည္း၊ မင္းက်င့္တရား ၁၀ပါးကိုလည္း မေစာင့္၊ သာသာနာေတာ္ကိုလည္း စည္ပင္ထြန္းကားေတာက္ပေအာင္ မျပဳ၊ ေရွးေရွးေသာမင္းတို႔၏ ထုံးစံကိုလည္း မက်င့္၊ ပူေဇာ္ကိုကြယ္ရာျမဲ ျဖစ္ေသာ ကမၻာေစာင့္၊ သာသနာေစာင့္၊ သမာေဒ၀နတ္ျမတ္တို႔မွ စ၍၊ ျပည္ေစာင့္နတ္၊ ၿမိဳ႕ေစာင့္နတ္တို႔အားလည္း၊ ပူေဇာ္ပသျခင္းကို မျပဳသည္ျဖစ္၍၊ ထီးျဖဴေဆာင္းနတ္တို႔ လူေရာင္ဖန္ဆင္း၍၊ ငသံလွ်င္ရွိရာလာၿပီးလွ်င္၊ ငသံလွ်င္ကို သင္သည္ ခြန္အားဗလလည္း ႀကီးသည္၊ ဘုန္းပါရမီအတတ္ပညာလည္း ျပည့္စုံသည္ျဖစ္လွ်က္၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ေနဘိနည္း၊ ပါဒၿမိဳ႕ကို သိမ္းယူ၍၊ ထီးနန္းအုပ္ခ်ဳပ္၊ မင္းလုပ္စိုးစံပါေတာ့ေလာ့ဟု နတ္တို႔က ခ်ီးပင့္ႏႈိးေဆာ္လာလွ်င္၊ ငသံလွ်င္လည္း၊ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာႏွင့္ ပတၱျမားျပန္ကို ငုံ၍၊ ေနရင္းါဒၿမိဳ႕အေရွ႕ဘုရားႀကီး႐ြာ၊ မိဘတို႔ထံသို႔ ျပန္သြားေလ၏။ ေရာက္လွ်င္ ပါဒၿမိဳ႕ကို ငါအလိုရွိသည္၊ အရိႏၵမာမင္းထံသြား၍ ထီးနန္းကို ငါ့အားေပးရမည္၊ မိဘတို႔ကို ေစ၍ ေတာင္းေစသည္တြင္၊ မိဘတို႔လည္း၊ နန္းသို႔ ေရာက္ေအာင္ မသြား၀ံ့ေသာေၾကာင္၊ တံခါး၀တြင္ ေန၍ ငသံလွ်င္မွာ တိုင္းဟစ္ေကြ်းသည္ကို၊ တံခါးေစာင့္နတ္တို႔ကို ႐ိုက္ႏွက္ေစ၍ ငသံလွ်င္အမိတုိ႔ကို ႏွင္ၿဖိဳလိုက္၏။ ထိုအေၾကာင္မ်ားကို သားငသံလွ်င္အား ေျပာလွ်င္၊ ငသံလွ်င္တေယာက္ထည္းပင္ မိမိအားခြန္ဗလကို ကိုး၍၊ ၿမိဳ႕တံခါး၀သို႔ သြားၿပီးလွ်င္၊ မိမိတေယာက္ထည္းရပ္လွ်င္၊ အထက္ကနည္း ဟစ္ေက်ာ္ေတာင္းဆိုသည္တြင္၊ ပါဒမင္းႀကီးၾကားျပန္၍ အမတ္ႀကီးတက်ိတ္တေယာက္ႏွင့္၊ လူေပါင္း ၅၀၀ တို႔ကို ေစခန္႔၍၊ ဘမ္းဆီးသတ္ၫွစ္ေစသည္တြင္၊ ငသံလွ်င္က၊ ဒါးမတို႔ကို ေစ၍၊ အမတ္ႀကီးႏွင့္တကြပါ လူတို႔ကို သတ္ျပစ္ေသသည္၊ ထိုအေၾကာင္းကို မင္းႀကီးၾကားလွ်င္၊ စစ္ႀကီးရွစ္မ်က္ႏွာခန္႔ထား၍၊ ပါဒမင္းႀကီးႏွင့္ဗိုလ္ပါအမ်ား လိုက္လန္ထမ္းဆီးသည္တြင္၊ ငသံလွ်င္က စည္တိုကို တီးလွ်င္၊ စစ္သည္ဗိုလ္ပါအမ်ား ထြက္၍ တိုက္ျခင္းတိုက္ေစသည္ကို၊ ပါးမင္းႀကီးက အားႀကီးဘိ၍ လိုက္သည္ႏွင့္၊ ႁမႉတာအိုးကို ဆီး၍ ေမွာက္လိုက္သည္တြင္၊ ျမစ္ႀကီး ျမစ္မျဖစ္၍ ပါဒမင္းႀကီး စစ္သည္တို႔ႏွင့္ တေယာက္တဘက္ ႐ွိေနသည္အခိုက္၊ ငသံလွ်င္ သတိေလ်ာ့ေခ်သည္၊ ငါ့ဒါးမတိုကို ေစ၍ ပါဒမင္ႀကီးဥေကၡာင္းကို ျဖတ္ေစေသာ္၊ အမႈမ်ားရမည္ေလာဟုဆို၍ ဒါးမတိုကို ေစလႊတ္သည္။ ပါဒမင္းႀကီးဥေကၡာင္းကို ျဖတ္ေစသည္။ ပါဒမင္းႀကီးကို ေအာင္ျမင္၍ ၿမိဳ႕နန္းကို ရၿပီးလ်က္၊ မင္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္လွ်င္၊ ငါသူေကာင္းျဖစ္ရင္း သီဟဒီပကုံးက ျဖစ္ေခ်သည္၊ သီဟဒီပကုံးကို ၿမိဳ႕တည္ေထာင္ျပဳစုမွ သင့္မည္ဟူ၍ ပါဒၿမိဳ႕ကလာ၍၊ သီဟဒီပကုံးတါင္၊ ငသံလွ်င္ ၿမိဳ႕တည္ေလသည္။ ၿပိဳ႕မတည္မွီ၊ သီဟဒီပကုံးေပၚ၊ ျခေသၤ့ေျမာလာ၍ တင္ေလေသာအရပ္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ ျခေသၤ့႐ုပ္ကဲ့သို႔ သဏၭာန္တူေအာင္၊ ငသံလွ်င္ ၿမိဳ႕တည္ေလသည္ျဖစ္၍၊ ယခုတိုင္ေအာင္ ငသံလွ်င္ၿမိဳ႕ဟု တည္ေလသည္။ ငသံလွ်င္ ဒါးမကို ရေလသည္အရပ္ကို ဘုရားသည္သည္၊ ဘုရားအမည္မွာ မြန္တို႔ဘာသာ၊ ႀကိဳက္၀ိသုံးမနိ၊ ျမန္မာလို ရန္ေအာင္ျမင္ဘုရား၊။ ႁမႉတာအိုးရသည္အရပ္ဘုရားေစတီမွာ၊ မြန္တို႔ဘာသာ၊ ႀကိဳက္ဒီပရင္း၊ ျမန္မာလိုေရလွ်င္ဘုရား၊။ စည္တိုကို ရသည္အရပ္ဘုရားေစတီမွာ၊ မြန္တို႔ဘာသာ၊ ႀကိဳက္မဃေဂ၊ ျမန္မာလိုစည္တိုကို ရသည္ႏွင့္ စည္တိုရဘုရားဟု ေခၚေ၀ၚသည္။ ပါဒမင္းႀကီးဥေကၡာင္းကို ဒါးမျဖတ္သည္အရပ္ဘုရားမွာ. မြန္လို ႀကိဳက္ျပတ္စပ္တေနာ္၊ ျမန္မာလို ျပႆဒ္ဘုရားဟု ယခုတိုင္ ေခၚေ၀ၚသည္။ ၀က္ႀကီးနွင့္ သုံးဦးေသာ ရေ့၊ ပါဒမင္းႀကီးသည္၊ ငါးဦးေသာ အသက္တို႔ကို သတ္မိသည္အတြက္၊ ဘုရားငါးဆူ သံလွ်င္ၿမိဳ႕တြင္ သည္ထားေလသည္။ ဘည္အရပ္ကို ယခုတိုင္ ငါးဆူကြက္ဟူ၍ ေခၚေ၀ၚသည္။ ၎ပါဒၿမိဳ႕ကို ခ်ဲ႕ထြင္၍ ၿမိဳ႕သစ္တည္၏။ ထိုၿမိဳ႕သည္လည္း ျခေသၤ့သဏၭာန္တည္း။ ၿမိဳ႕တံခါးအမည္ကား၊ ျခေသ့ၤပစပ္ရွိရာကို ကြမ္းသီးတံခါး၊ ျခေသ့ၤမ်က္စိရွိရာကို၊ အိုးထိမ္းတံခါး၊ ငါးဆူကြက္ဟူ၍ ေခၚေလသည္။

Wednesday, January 2, 2008

Reach out for the sky

Hello Mon!

What you think your priority is what is your priority. It is neither everything nor nothing but something. Just encourage yourself when no one recognizes your effort. See you have something what other does not have. Prove it to the world.

You have born to serve yourself, your nation and your world. Fight for the survival of them. Democracy? Religion? Wish to do more than them?

There is so much to discover about Mon in the past. How much do we have to tell the world about our present life? Talking about national unity? Overrating our strength? It doesn't work.

Do we really face a shortage of intelligentsia? Do we lack of natural resource? What is our disappointment? Excuse doesn't work.

To liberate our nation, where should we start? No idea? Start where you are. Do something you know, you wish, and you are enable to do it.

Should you show your love by hatred? Does it mean you cherish your nation by telling about the weakness of your partner? I hope not because it is a kind of act for merely popularity.

See presidential candidates. They are good in speaking. Who knows how much they could do as they promised? We need who works. You are the one. Believe you can make it different.

We talk about the different. But most of us don't want to let the different exist. We should recognize the difference since we are different in nature. Can an alien survive among our society? it is enough if you could respect to citizen rights.

Struggling for self-determination? Building a Federal State? Train yourself first. Educate your community second. See how much you can work together with other ethnicities third. If you are a sectarian, dictatorship is encouraged in your community and you isolate your group from the outside world, your struggle is doubtful.

Everybody has said we couldn't make it. But we believe we can. Let's try hard. Do something for someone. One day, we will be home. We have created it. We have built it centuries. We have to reclaim it.

So fly Hamsa, our sacred bird. Reach out for the sky!



ဂေကာံသင္မန္ကၞိန္ဍဳင္အေမရိကာန္ေကာံဓ႐ီုက၀က္သႝာံ

မတ္သာင္။ အၾကန္၊ ေဂ်န္ၫူ၀ါရှ ၁၊ ၂၀၀၈

ဂိတုေဂ်န္ၫူ၀ါရှ(၁)၀ြံ ဒွ္တၝဲဂေကာံသင္မန္ကၞိန္ဍဳင္အေမရိကာန္ေကာံဓ႐ီုက၀က္သႝာံတုဲ ႏူကေဏံေတံေဟင္ သင္မန္ႏူ၀ွတ္၀ုင္ဂမႜဳိင္ ဇက္ေဂႜာဲစိုပ္အာဍဳင္အၾကန္တုဲ ေကာံဓ႐ီုအိုတ္ရ။ ပဲႛေကာံဓ႐ီု၀ြံ သင္ဂမႜဳိင္ (၁၃)ဇကုတိုန္စိုပ္ကႜဳင္တုဲ သင္မန္မစိုပ္မံင္မှသွ်ှေဂန္၊ ေမန္ဏှသ၀္ထာ၊ ေခ၀္လ၀ွ၀္ညာ၊ ဟ၀ဲါဂမႜဳိင္ဂွ္ ဟုိတ္ႏူအခက္အခဲုဥတုရာသှတုဲ တိုန္စိုပ္ဟြံမာန္ ကုဪနင္ဆန္အိုတ္ရ။
ပႛဲေကာံဓ႐ီု၀ြံ ပ႐ူလုပ္ဂေကာံအေ၀ါင္အလုဪသှဂွ္ ေဖ်ံသၢဳတ္သြာတ္ေကတ္အ႐ီုဗင္အၥာဓမၼသာတ္ေဗၱာန္ကေမႜာန္တံေရာင္၊ ေစ၀္ေပႝာန္ဂေကာံဂွ္ ဗြဲမျပဟ္သန္ေဟင္ သၵးကႜာဲဘာသာေရာင္ဂွ္ ေဖ်ံသၢဳတ္သြာတ္ရ။
ေဗာ္ေကႅင္ဒက္ပၱန္ဍဳင္မန္ဘုံလၱဴအာတ္မိက္လ၀္သင္႓ါဇကုဂွ္ တုပ္စိုတ္ဗလးညးစႝးတုဲ ဥကၠ႒ဂေကာံသင္က်ာ္ေဇႝာ္အၥာနႏၵသာရေကုာံ တႜဂုဏ္အၥာရာ၀ိက႓ါဇကုဂွ္ ႐ုဲစွ္ဏာ နဒဒွ္ညးစႝးေဗာ္ေကႅင္ဒက္ဍဳင္မန္ဘုံလၱဴေရာင္၊ နကုဪတႝးလိက္ ယ၀္သဂေကာံညးၿဗၜမန္ကၞိန္ဍဳင္အေမရိကာန္တံ အာတ္မိက္နင္သင္႓ါဇကုသြက္သဂြံထိင္ဒက္မင္မြဲအာဲကၞာဲေယန္သႝာင္မၢး ဂေကာံသင္တံတုပ္စိုတ္သြက္သဂြံဗလးဏာသင္႓ါဇကုတုဲ သြက္သဂြံ႐ုဲစွ္သင္႓ါဇကုဂွ္ အပ္လ၀္အ၀ုဪကုသင္ဗုဒၶဘာသာမန္ ဍဳင္၀ွတ္၀ုင္ေရာင္ဂွ္ ဆက္သၢဳတ္သြာတ္အာ ပႛဲေကာံဓ႐ီုဂွ္ရ။
ေဆင္စပ္ကုဪၾသန္ဘ႑ာဂေကာံတုဲ ၾသန္ဂေကာံဂွ္ ပႛဲတၝဲ၀ြံေဟင္ ညးလ်ဳိင္ကာဂမႜိဳင္ သၵးစုတ္ေထက္၊ တႜဂုဏ္အၥာညာဏရံသှေကတ္တာလ်ဳိင္တုဲ တက္အာလိက္သၠဳတ္ဒုင္ဒါန္၊ ဇၞာပ္သဘင္ေဇႝာ္မႏံြ စြံလ၀္ဇံင္ပံင္သကူ၊ တၞံေကာံဓ႐ီုေဇႝာ္မႏြံ သၵးတြံဓရ္၊ ဇၞာပ္သင္ ဒးတြံဓရ္တုဲ ဓရ္တံဂွ္ ပႜဳပ္က၀းတႝးဓာတ္ေထက္ေရာင္သၢဳတ္သြာတ္ရ။
ပႛဲတင္ကာနာနာဂွ္ ကိစၥက်ာ္ေဇႝာ္စႏၵိမာရပ္လြဟ္ကုီ၊ ကိစၥ Letter Head ဂေကာံကီု၊ ကိစၥ႐ီုဗင္သင္မန္ႏူေခမ္ Camp ကီု သှကႜှေစွ္အာဗုီသီုဖအိုတ္ေရာင္မတ္သာင္ဂြံပ႐ိုင္ရ။